Een neuspleister is in de basis een klein veertje dat je op je neus plakt. Klinkt niet bijzonder, en dat is het ook. Toch is het de moeite waard om er beter naar te kijken, want of het pleister iets doet, hangt bijna volledig af van waar en hoe hij zit.
De nauwste plek zit vooraan
De meeste mensen stellen zich voor dat de lucht diep in de neus allerlei hindernissen moet overwinnen. In werkelijkheid ligt de vernauwing vrij ver vooraan: direct achter de neusvleugels, daar waar de zachte neusvleugels overgaan in het stevigere deel. Medici noemen dit gebied de neusklep.
Het probleem op deze plek: de neusvleugels zijn zacht. Als je krachtig inademt, bijvoorbeeld tijdens het hardlopen of wanneer je neus toch al een beetje verstopt is, trekken ze gemakkelijk naar binnen. De opening wordt kleiner, precies op het moment dat je meer lucht nodig hebt.
Probeer het eens: leg een vinger naast een neusvleugel en trek de huid heel lichtjes richting je wang. De meeste mensen merken meteen dat er aan die kant meer lucht doorgaat.
Wat het pleister doet
Een neuspleister oefent precies diezelfde trekkracht uit, maar dan aan beide kanten tegelijk en zonder vinger.
In het pleister zitten platte, elastische ribbels. Plak je het op de gewelfde neus, dan worden ze gebogen en willen ze terug naar hun rechte vorm. Deze terugstellende kracht trekt de huid over de neusvleugels zachtjes naar buiten. De neusopening wordt iets groter en klapt bij het inademen minder gemakkelijk dicht.
Dit is pure mechanica: er komt geen werkzame stof in de neus en er wordt niets geactiveerd, ontdaan van zwelling of behandeld. Daarom valt het effect ook zo verschillend uit. Bij iemand met zachte, eerder nauwe neusvleugels is het duidelijk merkbaar, bij anderen nauwelijks.
Waarom de positie alles bepaalt
De meest voorkomende fout: het pleister zit te hoog, op het harde neusbeen. Daar is niets dat het omhoog kan trekken. Het moet op het onderste deel van de neusrug zitten, ongeveer daar waar de neusvleugels beginnen, en de uiteinden moeten aan de zijkanten op de vleugels rusten.
Twee dingen helpen ook:
- Schone, droge huid. Crème of huidvet onder de lijm, en het pleister laat na een uur los bij de hoeken.
- De juiste maat. Is het pleister te kort, dan trekken de uiteinden niet op de juiste plek. Is het te lang, dan staat het af. Daarom zijn AirStripes verkrijgbaar in S/M en L.
Een beeldbegrepen handleiding vind je hier: Neuspleister goed aanbrengen.
Wat studies zeggen
Dat externe neuspleisters het voorste neusgebied meetbaar vergroten, is goed onderzocht. In een meting met rhinometrie, dus de nauwkeurige meting van de luchtstroom en de doorsnede van de neus, stegen beide waarden met het pleister (Gosepath et al., 1997). Een overzichtswerk over vrij verkrijgbare neusdilatatoren komt tot hetzelfde resultaat (JAMA Facial Plastic Surgery, 2016).
Voor alles wat verder gaat dan dat, wordt het minder duidelijk. Voor betere sportprestaties, gemeten aan bijvoorbeeld zuurstofopname of hartslag, vond een meta-analyse geen effect bij gezonde sporters (Dinardi et al., 2021). Wie je dus meer uithoudingsvermogen belooft, overdrijft. Wat overblijft, is het gevoel om vrijer door je neus te ademen, en voor velen is dat precies de reden waarom ze neuspleisters dragen.
Alle genoemde studies zijn uitgevoerd met andere producten, niet met AirStripes. Ze beschrijven hoe dit type pleister in de basis werkt.
Hoe voelt dat aan?
De eerste minuten merk je het pleister duidelijk: een lichte trekkracht op de neus, een beetje ongewoon. Na een tijdje vergeten de meeste mensen het. Haal het er liever langzaam af en werk van de uiteinden naar het midden, anders knijpt het.
AirStripes zijn transparant, waardoor je ze op de huid nauwelijks ziet. Dat is praktisch als je ze niet alleen 's nachts, maar ook tijdens het trainen of onderweg wilt dragen.
